Dinsdagochtend, je wekker staat vroeg. Het is onderweg steeds vaker druk en je bent steeds langer onderweg. Om toch op tijd te komen, ga je extra vroeg weg. Je legt nog snel een briefje op het aanrecht dat de vaatwasser nog aan moet. Koffie mee, tas mee, gaan. Nog snel even tanken en door. Al voor je de snelweg opdraait heb je het eerste telefoontje gehad. De presentatie voor morgen is nu zo goed als geregeld. Straks alleen nog even checken voor de lunch. Je vraagt je af of je je zus al zal bellen. Jullie moeten nog overleggen wie er volgende week met pap mee gaat naar de afspraak in het ziekenhuis. Maar ze is vrij vandaag en een vroeg telefoontje kan ze vast niet waarderen. Vanmiddag maar even bellen. Hè shit, toch file. Je schuift alvast naar de rechterbaan en maakt ruimte voor de motorrijder die zich tussen de auto’s doorwringt.
Terwijl de file langzaam vooruit schuifelt dwalen je gedachten af naar een paar weken geleden. Ook een dinsdag. Geen werkdag, maar een vakantiedag. Je werd wakker van de zon die op je gezicht scheen door de luikjes. Geen wekker, geen haast. Je draaide je nog even om tussen de knisperfrisse katoenen lakens en voelde hoe de zon een klein stukje van je schouder liet gloeien. Het pleintje buiten komt tot leven en in de verte hoorde je een vrachtauto die piepend achteruit rijdt. Je haalde diep adem, even helemaal niks. Herken je haar? Deze vrouw met al haar rollen, taken en verantwoordelijkheden? Haar agenda staat vol afspraken met en voor allerlei mensen. Haar hoofd zit vol met gedachtes en gevoelens, maar ze heeft simpelweg de tijd niet om er bij stil te staan. En toch, op vakantie, voelt ze hoe fijn dat gevoel is van even niks. Als ze weer thuis is verlangt ze er naar in de drukte van alledag.
Met deze eenvoudige actie zet je jouw hoofd even op pauze en is er even helemaal niks. Ga ergens zitten waar je twee minuten niet gestoord wordt. Sluit je ogen. Leg je handen in je schoot, ontspannen op elkaar, palmen naar boven. Breng je aandacht naar je ademhaling en registreer hoe die is. Je hoeft er niks aan te veranderen, het is wat het is. Stel jezelf dan de volgende vraag: “Wat is mijn volgende gedachte?” Voel je handen, volg je adem. En verder: even helemaal niks. En als er toch gedachtes komen, laat je ze rustig voorbij gaan. Deze twee minuten hoef je er even helemaal niks mee.
Geef een reactie